La Scala

تئاتر  آلا اسکالا

اسکالا نام تالار معروف اپرای میلان است، که در ایتالیا تئاترو آلا اسکالا (Teatro alla Scala) خوانده میشود. پس از آتش سوزی تئاتر دوکها در سال 1776، این تالار به دستور ماریا ترزا (Maria Theresa) همسر دوک اعظم اتریش ساخته شد.

این مکان قبلا کلیسایی بود به نام سانتا ماریا دلا اسکالا (Santa Maria della Scala) که توسط یکی از اعضای خوانوده اسکالا، فرمانده سابق ورونا ساخته شده بود. تالار جدید اپرا در سوم آگوست 1778 با نمایشی به نام معرفی اروپا (L'Europa Riconosciuta ) اثر آنتونیو سالیری (Antonio Salieri) گشایش یافت. ساختمان در سال 1867 بازسازی شد و در سال 1921 کاملا مدرنیزه شد. بارها در جنگ جهانی دوم خسارت دید، تا اینکه در سال 1946 بازسازی و گشایش مجدد یافت.

این تالار گنجایش 3600 نفر را دارد و همچنین شامل یک تئاتر ثانوی به نام اسکالای کوچک (Piccola Scala) است که به عنوان موزه اپرا استفاده میشود. بسیاری از مشاهیر جهان اولین اجرای خود را در اسکالا تجربه کرده اند.

پانتومیم هنر نمایش بدون کلام است .تئاتر در سکوت "پانتومیم از طریق بکار گیری حرکت و احساس وتخیل بازیگردنیایی از شگفتی می آفریند " در پانتومیم شما قادرید رویاها"کابوس ها"امیدها وبیم هایتان رابه هر نحوی که مایلید به تماشا بگذارید. مهم نیست پیر" جوان"چاق "لاغر"زشت ویا زیبا باشید مهم این است که بدنی نرم ومنعطف وتخیلی گسترده داشته باشید. ولی تعریف کامل و جامعی که پس از مدتی کار کردن و مطالعه میتوانم به آن اشاره کنم این است که پانتومیم یعنی انتقال مضمون به وسیله حرکت بدن وصورت است. پانتومیم هنری صادق است زیرا که به قول (مارسل مارسو) درکلام دروغ موج می زند.

تاريخچه : زبان بدن همراه بشر زاده شد وپیش از تکامل آوای بشری هر روز به عنوان بخشی از نیاز بشر برای بیان خویش تکامل می یافت .حراکات بدن نه تنها درخدمت ارتباط است بلکه در تکامل اصوات وزبان شفاهی نیز کاربرد داشت. بعد ها این حرکات پایه گذار قالبهای اولیه نوشتاری مانند خطوط مصری ونوشته های تصویری عبری شدند. حالات بدنی وحرکات توصیفی در رقصهای مذهبی باستانی وجشنها به کار میرفتند وازجشنهای باستانی چین " هند "ژاپن ومصر بازیگری پدید آمد که همزمان خواننده "رقصنده ولال باز نیز بود. بعدها با اضافه شدن متن "قهرمان وصحنه آرایی پانتومیم و رقص نمایانگر ذات تراژدی وکمدی شدند.با توسعه تئاتر یونان " حرکت بنای اساسی هنر "بازیگر شد. درحدود 2500سال پیش در یونان در کنار مسابقات نمایشی که شامل اثار تراژدی وکمدی میشد نمایشهای غیررسمی هم وجود داشته که متاسفانه مدارک موجود درباره انها بسیار اندک است. این نمایشها را میم مینامیدند .

میم هیچ شباهتی به پانتومیم امروزی نداشت.ترکیبی بود ازرقصهای کوتاه با تقلیدی از "یعنز پرندگان "حیوانات "همراه با عملیات آکروباتیک "آواز"وحرکاتی با مفاهیم مشخص.میم در دوران امپراتوری رم ی نزدیک به دوهزار سال پیش "اهمیت ویژه ای یافت . محتوای نمایشهای میم متفاوت بود.

تئاتر آن شاخه از هنرهای نمایشی است که به بازنمودن داستان‌ها در برابر مخاطبان یا تماشاگران می‌‌پردازد.

"تئاتر" یک هنر دراماتیک است و پنج قرن قبل از میلاد مسیح در آتن و روم به وچود آمد و سپس در آثارقرون وسطی، رنسانس و بعد در عصر چدید اروپا ادمه یافت. منظور از تئاتر یک مچموعِّّه هنری یا یک نظام سازمان یافته هنری است که پیش از هر چیز به متن یا نمایشنامه و سپس به کارگردان نیاز دارد و شامل بازیگری ، صحنه آرایی ، مجسمه آرایی ، موسیقی ، سخنوری ، نور پردازی ، نقاشی ، معماری .... است

پیشینه تئاتر به رقصهای اولیه بشر به هنگام جادوی طبیعت و حیوانات باز می‌گردد. بشر با انجام این حرکات نمایشی سعی در تسخیر نیروهایی داشت که هدایتشان در دست او نبود.در تئاتر از همکردی (ترکیبی) از سخن، حرکات، موسیقی، رقص، صدا و نور برای اجرا بهره گرفته می‌شود.

بجز سبک معیار گفتار داستانی، تئاتر گونه‌های دیگری نیز دارد مانند اپرا، باله، کابوکی، خیمه شب بازی و پانتومیم.